หมู่บ้านพื้นเมืองเจจู สัมผัสชีวิตดั้งเดิมที่หาไม่ได้อีกแล้ว
หมู่บ้านพื้นเมืองเจจูคือสถานที่ที่คนเกาหลีรู้สึกว่าเป็นเจจูแท้ๆ ที่สุด แม้ชีวิตแบบเก่าๆ จะหายไปหมดแล้ว แต่ที่นี่ยังคงเก็บรักษาชีวิตของชาวเจจูตั้งแต่ปี 1890 ถึง 1980 ไว้อย่างครบถ้วน
บ้านเรือนและวิถีชีวิตที่ยังคงอยู่
บ้านเรือน หมู่บ้าน โรงเรียน คลินิก และเวิร์กช็อปของครอบครัวนักล่า ชาวนา ชาวประมง และหญิงเก็บของทะเล (แฮนยอ) ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี เจจูเกาะสวยที่ปลายสุดทางใต้ของคาบสมุทรเกาหลี มีหินภูเขาไฟมากมายจากภูเขาไฟที่ปะทุบ่อยๆ จนถึงพันปีก่อน และลมทะเลพัดแรง
เพื่อป้องกันลมทะเล ชาวเจจูจึงสร้างกำแพงหินและผูกหลังคามุงหญ้าด้วยเชือกให้แน่นหนาเพื่อไม่ให้ปลิวไป ในมุมหนึ่งของคอกหมู มีห้องน้ำอยู่บนบันไดหิน และทุกครั้งที่คนใช้ห้องน้ำ หมูจะเข้ามากินของที่หล่นลงมาข้างล่าง
ความทรงจำจากทริปเจจูในวัย 20
ตอนที่ไปเที่ยวเจจูตอนอายุ 20 ฉันพักโฮมสเตย์ที่บ้านครอบครัวหนึ่ง ทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำ ต้องเจอหมูตัวเล็กสีดำกำลังสูดจมูกและจ้องมองอย่างหิวโหย รอของที่หล่นจากพื้นห้องน้ำ
ชายชราของบ้านเป็นชาวนาปลูกธัญพืชและผัก ส่วนภรรยาเป็นแฮนยอ จุ่มน้ำลึกเพื่อเก็บแตงทะเล สาหร่ายทะเล หอยทะเล ไข่หอย และปลาหมึก ยุคนั้นเกาหลีเป็นหนึ่งในประเทศยากจนที่สุดในโลก แต่ครอบครัวส่วนใหญ่ร่ำรวยทางสังคมและวัฒนธรรม ด้วยความรักและมิตรภาพในครอบครัว เพื่อนฝูง และเพื่อนบ้าน
หมู่บ้านพื้นเมืองเจจูที่เหมือนเดิมทุกอย่าง
หมู่บ้านพื้นเมืองเจจูมีบ้านที่ฉันเคยพักและห้องน้ำแบบนั้นอยู่ด้วย หมูตัวเล็กสีดำยังยิ้มให้ฉันเหมือนเดิม วันนี้ หมูดำย่างและก๋วยเตี๋ยวเนื้อหมูดำคืออาหารเจจูดั้งเดิมที่นักท่องเที่ยวเกาหลีโปรดปรานที่สุด แต่ปัจจุบันหมูดำกินธัญพืช ไม่ใช่ของเสียจากมนุษย์อีกต่อไป
