VietCharm Culture & Dining Show – งานเลี้ยงแห่งอารมณ์ใจกลางทำเนียบประธานาธิบดี
VietCharm Culture & Dining Show เปิดตัวอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 1 ของเทศกาลตรุษจีน มีสองรอบเที่ยง-ค่ำทุกวันที่ศูนย์ประชุมทำเนียบประธานาธิบดี ราคาตั๋ว 1.6 – 1.8 ล้านดอง พร้อมตัวเลือกแต่งตัว 300,000 ดอง/ครั้ง (ค่อนข้างคล้ายกับโชว์ราชสำนักในจีนนะ)
คืนนั้น ก้าวผ่านประตู 108 ถนนเหงียนดู ความรู้สึกแรกไม่ใช่ "ไปดูโชว์" แต่เหมือนถูกชวนไปงานเลี้ยงเล่าเรื่องเกี่ยวกับเวียดนาม ใจกลางมรดกที่คุ้นเคยแต่แปลกใหม่ – ทำเนียบประธานาธิบดี ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวแบบนิ่งๆ อีกต่อไป ทำเนียบกลายเป็นพื้นที่ที่มีชีวิต ที่ซึ่งเสียง แสง กลิ่นอาหาร และเสียงหัวเราะของผู้ชมผสานกัน
กลางห้องผู้ชมรูปสี่เหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของแผ่นดินแม่ คือเวทีกลมหมุน 360 องศา หมุนช้าๆ เหมือนจักรวาลเล็กๆ ที่ซึ่งวัฒนธรรมเวียดนามถูก "ฉาย" ในแบบที่ทันสมัยมาก ฉันชอบความรู้สึกที่ไม่มีเส้นแบ่งชัดเจนระหว่างเวทีและโต๊ะอาหาร – ศิลปินเดินผ่านใกล้โต๊ะ ผู้ชมบางครั้งลุกขึ้นเต้น ยกโทรศัพท์ บางครั้งนั่งเงียบฟังเสียงพิณโบราณดังก้องใกล้หู
การเดินทางเริ่มต้นด้วย "Liên Hoa Khởi Thủy" – การเต้นร่วมสมัยบนพื้นเสียงพิณโบราณ ตรงหน้าคืออาหารเรียกน้ำย่อยดอกบัวพร้อมหัวบัวกรอบ หน่อบัวสด และเมล็ดบัวหอมหวานวางบนเครื่องปั้นดินเผาเรียบง่าย มองนักเต้นหมุนตัวท่ามกลางควันบางๆ คีบชิ้นบัวจิ้มซอส ก็รู้สึกเห็นภาพทุ่งบัว หนอง村 สิ่งเก่าแก่เหล่านั้นถูกเล่าในแบบใหม่มาก
แล้วเวทีเปลี่ยนสี "Hào Khí Âu Lạc" เสียงกลองดังกึกก้อง แสงกวาดผ่านชุดเกราะ ธงชาติ ขณะที่พนักงานเสิร์ฟนำ "Phở Kinh Kỳ" มาที่โต๊ะ ชามฟ่อใสแจ๋ว น้ำซุปตุ๋น 18 ชั่วโมง จัดจ้านสไตล์ fine dining แต่รสชาติคุ้นเคยจนฮุบคำแรกก็นึกถึงเช้าตรู่ข้างทางเท้า
ผ่านไปสู่ภูเขา คือ "Sơn Cước Tầm Ngư" ปลาสเตอร์เจียนตะวันตกเฉียงเหนือนึ่งสมุนไพร เมล็ดดอย แม็กเค็นลอยในอากาศ บนเวทีคือท่าเต้น "Chiếc Khăn Piêu" และการเต้นสับร่าเริง เสียงเท้ากระทบไม้ไผ่ เสียงหัวเราะ เสียงตะโกนลากผู้ชมให้ลุกจากเก้าอี้ บางคนยังแอบเข้าใกล้เวทีเพื่อถ่ายคลิป เหมือนงาน村ย่อส่วนกลางใจกลางไซง่อน
ช่วงกลาง เรื่องราวสงบลงด้วยชầu văn "Cô Đôi Thượng Ngàn" phủสีศักดิ์สิทธิ์ให้พื้นที่ ไฟเปลี่ยนเป็นโทนมืด ผู้คนลดการพูดคุย นั่งมองเท่านั้น บนโต๊ะคือ "Kim Phụng Ngũ Sắc Quy" – ไก่พื้นเมืองหนังกรอบกินกับข้าวเหนียวห้าสีและแตงกวาดอง เรียบง่ายแต่ประณีตทุกรายละเอียดเล็กๆ
ภาคกลางปรากฏผ่าน "Cung Đàn Đất Việt" "Nhã Nhạc Cung Đình" พร้อม "Kim Tôm Hỷ Lạc" และ "Phượng Cung Ngự Yến" – ซุปหูฉลาม หอยเชลล์ หนอน虫ต้ม 72 ชั่วโมง ถ้าก่อนหน้านี้คุณรู้จักนาฏศิลป์หลวงเว้ยแค่นิทานหรือวิดีโอ นั่งที่นี่ ฟังเครื่องดนตรีพื้นเมืองดังในพื้นที่ปิด เห็นนักแสดงในชุดราชสำนักเดินรอบโต๊ะ ความรู้สึกต่างมาก
ช่วงท้าย เวทีเปิดสู่ภาคใต้ด้วย "Miệt Đất Phương Nam" เสียงร้อง vọng cổ เรื่องเล่าบุตรชายบากลีโอกุญ บนโต๊ะคือเนื้อวัวย่างตะไคร้ซอสโหระพากันชื่อ "Hồng Hoang Mở Cõi" คนบอกว่านี่คืองานเลี้ยงหลายประสาทสัมผัส แต่ถูกกว่าคือการท่องเที่ยวสั้นข้ามเวียดนาม ด้วยหู ตา จมูก ปาก – ทุกประสาทสัมผัสยุ่งทั้งหมด
เมื่อของหวาน "Kết Liên Viên Mãn" – ชา long nhãn เมล็ดบัว Tháp Mười แอปเปิ้ลแดง – ถูกนำมา เพลง "Hello Vietnam" ดังขึ้นเหมือนคำทักทายปิดท้ายการเดินทาง 那时 หลายคนยกโทรศัพท์ขึ้นถ่าย แต่ฉันอยากเก็บโทรศัพท์เพื่อนั่งฟังเพลงให้จบ คิดถึงในกว่า 90 นาทีที่ผ่านมา ฉันได้ "พบ" กี่ชิ้นส่วนเวียดนามที่แตกต่างกัน
มองในมุมสินค้าท่องเที่ยว VietCharm ชัดเจนไม่ใช่มื้ออาหารเกือบ 2 ล้าน แต่เป็นโชว์อาหาร-วัฒนธรรมที่จัดอย่างเป็นระบบ มีผู้กำกับใหญ่ ผู้กำกับดนตรี ผู้จัดท่าเต้น และเชฟหลักยืนหลังเวที สองราคาตั๋ว 1.6 และ 1.8 ล้านรวม 8 จาน ชา道 เกือบสิบโชว์ศิลปะ ในพื้นที่มรดกใจกลางเมือง – "ราคา" จริงอยู่ที่ประสบการณ์ครบชุดนั้น
สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ นี่เหมือน "บทเรียนเปิดใจ" เกี่ยวกับเวียดนาม สรุปใน 90 นาทีแทนหลายวันเดินทางทั่วสามภาค สำหรับชาวเวียดนาม โดยเฉพาะคนหนุ่มสาวในไซง่อน VietCharm ให้เหตุผลให้กลับมาทำเนียบประธานาธิบดีในแบบต่างออกไป – ไม่ใช่แค่มุดูก่อสร้าง แต่ ngồiกินมื้อ饭เล่าเรื่องรากเหง้าของตัวเอง
